Eigum við þá að ganga í ESB?

Til að fá sem mest út úr framleiðslu landsins getum við gengið í ESB og losnað þannig við tolla á unnar vörur. Um leið verður framleiðsla á útflutningsvörum ekki undir jafn ströngu eftirliti, nema að við köllum það sjálf yfir okkur. Við getum þá einnig fengið mun meira úrval af vörum gegn um netverslun án þess að þurfa að eyða morð fjár í tolla og gjöld.

Eða....við getum hafnað icesave samningnum(ég hef vissulega skilning á því sjónarmiði) og tekið upp þjóðlegri hætti hér. Ef við bara sjáum til þess að Sigmundur Davíð verði forsætisráðherra lengi(áður en við gerum hann að forseta), mun hann fá okkur til þess að una vel við okkar hlut.

Segir nýtt lánshæfismat S&P mjög sérkennilegt

Athugasemdir

[Halla Rut , 2.1.2010 kl. 22:55]

Við erum þegar með samninga við ESB varðandi þessa tolla sem þú talar hér um. Engvir tollar eru á vörum sem framleiddar eru innan ESB, hvorki inn til landsins né út úr því. Þetta á einnig við um eftirlitið. 

Hvað er þá eftir?

[Skúli Guðbjarnarson, 3.1.2010 kl. 09:17]

Það eru margir sem reyna að búa til þennan blekkingarheim sem þú lýsir og hefur greinilega fallið fyrir.

Hvort við eigum að ganga í ESB getur verið álitamál.

Ég flyt reglulega inn varahluti í vélar sem ég á. Ég veit því að oftast þarf ég að minna seljendur á að fella niður "vat" af verði vörunnar til að forðast að greiða aftur virðisaukaskatt af vörunni ásamt erlenda virðisaukaskattinum. Síðan greiði ég undantekningalaust vörugjöld og að sjálfsögðu virðisaukaskatt. Fyrir tollskoðunina þarf ég síðan að greiða þjónustgjöld. Öllu þessu fylgir mikið og tafsamt umstang sem ég væri laus við ef við værum í ESB.

Það eru miklar innflutningshindranir á unninni vöru frá okkur til ESB landa. Þær birtast með ýmsum hætti. Bæði gjöldum og auknu eftirliti sem er afar kostnaðarsamt. Þetta er staðreynd þeim sem flytja vörur til og frá ESB löndum.

Innan ESB senda menn landbúnaðarvörur "beint frá býli". Það væri álitlegur kostur fyrir okkur en illgerlegur, á meðan við erum ekki í ESB. Það yrði mikil lyftistöng fyrir landbúnað hérlendis að geta selt framleiðsluna beint til neytenda í ESB.

Eitt sinn héldu sumir bændur því fram að fiskur væri ekki mannamatur og sultu heldur heilu hungri en að bjarga fjölskyldum sínum frá horfelli með heilnæmu fæði. Nú er öldin önnur og vel upplýst fólk er í stakk búið til að taka skynsamlegar ákvarðanir. 

Það er hins vegar áhyggjuefni ef tekist hefur að heilaþvo stóran hluta þjóðarinnar með sama hætti og hér kemur fram. Þannig geta afdrifaríkar ákvarðanir að verða teknar á röngum forsendum.

[Halla Rut , 3.1.2010 kl. 19:41]

Ég hef bæði verið með innflutning til Íslands og svo til Bretlands en ég bjó þar í eitt ár. Þetta gekk mjög svipað fyrir sig nema auðvitað þessar endalausu vöruskoðanir sem hér tíðkast ekki úti en það er sér Íslenskt fyrirbæri í hinum vestræna heimi þar sem engin virðing er borin fyrir þeim fyrirtækjum sem eru að flytja inn og hefur tollurinn oft valdið fyrirtækjum hér stórtjóni.

En varðandi innflutninginn þá þurfti að framvísa upprunavottorði (eða stimpil á reikning) út alveg eins og hér og ef varan var framleidd utan ESB þá var tollurinn á því sem ég versla með 10% þar eins og hér. En annað er auðvitað með matvæli því hér eru verndartollar og mundu þeir falla niður og með því stór hluti innlendrar framleiðslu á mat. Sumum finnst það allt í lagi en öðrum ekki. Á Spáni er mikið af ólöglegu vinnuafli sem og mikið lægri laun almennt svo ómögulegt verðu fyrir t.d. grænmetisbændur að keppa við framleiðslu þar.  

Ég hef tamið mér að hugsa um heildina, sjálfstæðið og mikilvægi þess að við séum sem mest sjálfbær. Það rímar ekki við ESB...engan vegin.